دفترخانه عشق
.:: یادمان باشد وقتی ابوبکر نوشت: (ولیکم بعدی عمر) کسی «ولی» را به معنای دوست نگرفت! ::. 
قالب وبلاگ
تبلیغات
نظر سنجی
کدام موضوع وبلاگ را بیشتر می پسندید؟ (میتوانید همزمان چند رای بدهید)










قرآن کریم اولین کتابی است که برای اولین بار به جو زمین اشاره کرده و بیان فرموده است که سفر به فضا برای انس و جن با شرایط خاصی امکان پذیر است؛ مثلاً در آیه ی سی و سوم سوره ی الرحمن می فرماید: یَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا مِنْ أَقْطَارِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ فَانفُذُوا لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَانٍ



دانشمندان با تلاش های فراوان توانستند شرایط و امکانات صعود به فضا را فراهم و آماده کنند. اما مهم ترین مشکل آن ها، کمبود اکسیژن در طبقات بالای فضا بود
.

آنها در آغاز ورود به فضا به این مسئله توجهی نداشتند اما کم کم متوجه شدند که تعداد زیادی از فضانوردان با مشکلات کمبود اکسیژن رو به رو شده اند؛ مثلا احساس خفگی داشتند و فشار زیاد بر بدن آنها، باعث خونریزی های شدیدی در آنها می شد به طوری که از گوش و بینی و چشم ها و هر زخم کوچک آنها، خون جاری می شد و حتی بعضی ها تا دم مرگ پیش می رفتند و مرگ تدریجی را تجربه می کردند.

این مشکلات همه به دلیل اختلاف فشار محیط در فضاست به طوری که سینه ی این فضانوردان فشار زیادی را تحمّل می کرد و تنفس برای آن ها بسیار سخت بود و احساس تنگی شدید در قفسه سینه می کردند.

جالب تر از این نکته علمی، این است که قرآن کریم، چهارده قرن پیش، حالت کافران گمراه را به حالت این فضانوردان تشبیه کرده و در آیه ی یکصد و بیست و پنجم سوره ی انعام می فرماید: فَمَن یُرِدِ اللّهُ أَن یَهْدِیَهُ یَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلإِسْلاَمِ وَمَن یُرِدْ أَن یُضِلَّهُ یَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَیِّقًا حَرَجًا كَأَنَّمَا یَصَّعَّدُ فِی السَّمَاء گویی پذیرش اسلام و ایمان به خداوند متعال برای کافران مانند صعود به فضاست که فشار زیادی در سینه خود تحمّل می کنند و دچار مرگ تدریجی می شوند.

 

آسمان و زمین به هم پیوسته بودند

دانشمندان علوم تجربی بر این اعتقادند که آسمان ها و زمین در ابتدای آفرینش، به شکل یک پارچه و توده ای گازی شکل بوده اند که رفته رفته به کهکشان هایی تبدیل شده و کهکشان ها نیز کم کم دارای ستاره ها و سیاره ها شده اند، این مطلبی است که خداوند متعال در آیات نهم تا دوازدهم سوره ی فصلت به آن اشاره کرده و فرموده است:

أَئِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِی خَلَقَ الْأَرْضَ فِی یَوْمَیْنِ وَتَجْعَلُونَ لَهُ أَندَادًا ذَلِكَ رَبُّ الْعَالَمِینَ وَجَعَلَ فِیهَا رَوَاسِیَ مِن فَوْقِهَا وَبَارَكَ فِیهَا وَقَدَّرَ فِیهَا أَقْوَاتَهَا فِی أَرْبَعَةِ أَیَّامٍ سَوَاء لِّلسَّائِلِینَ ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاء وَهِیَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ اِئْتِیَا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قَالَتَا أَتَیْنَا طَائِعِینَ فَقَضَاهُنَّ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ فِی یَوْمَیْنِ وَأَوْحَى فِی كُلِّ سَمَاء أَمْرَهَا وَزَیَّنَّا السَّمَاء الدُّنْیَا بِمَصَابِیحَ وَحِفْظًا ذَلِكَ تَقْدِیرُ الْعَزِیزِ الْعَلِیمِ